พ่อ… ไม่อยากมี “ลูกสาว” (สอนใจได้ดีมาก)

ตอนที่ลูกยังเป็นเด็ก… พ่อไม่ก ล้ ากอดลูก

ก ลั วมือที่กร้ า นเพราะทำงานระคายเคืองผิวของลูกพ่อเมื่อลูกโตขึ้น… ลูกมีอะไรก็พูดคุยกับแม่

พ่อก็ทำได้แค่คอยห่วงใยอยู่ข้าง ๆ

เมื่อลูกเป็นผู้ใหญ่… พ่อรอคอยโทรศัพท์จาก…ลูก!

แค่ได้ยินเสี ย งลูก พ่อก็สบายใจ

แต่วันนี้… ลูกต้องจากพ่อไปอยู่กับผู้ชายที่ลูกรัก

พ่อยังไม่ได้บอกรักลูกเลย… พ่อหวั งว่าผู้ชายคนนี้

จะรักลูกให้มากกว่าพ่อ พ่อจะใช้เวลาที่เหลืออยู่นี้

คอยปกป้ อ งลูกจนลมห า ยใจสุดท้ายมาเยือน

“พ่ออยากมีลูกชาย พ่อไม่อย า กมีลูกสาว ไม่ใช่..

พ่อไม่อ ย ากได้ลูกสาวหรือพ่อไม่ชอบเด็กผู้หญิง”

เพราะเมื่อลูกอายุได้ 20 ปีแล้ว พ่อไม่อย า ก

ให้วันนั้นมาถึง วันที่ลูกต้องจากพ่อไป มันเหมือน

พ่อได้สู ญเ สี ยทุกสิ่ง แต่วันนี้มันก็มาถึงอยู่ดี

ลูกต้องให้ความเค า ร พ และเทิดทูนส า มีของลูก

แต่หากวันใดที่ลูกทะเ ล าะกัน ขอให้จำไว้… อย่ าเอามาเล่าให้พ่อฟัง

เพราะลูกรักเขา ลูกให้อ ภั ยเขาได้

แต่พ่อจะไม่มีวันให้อ ภั ยเขาเด็ ดข าด….!!

ไม่มีพ่อคนใดที่อย ากร้ อ งไห้ในวันที่ลูกสาวแต่งงาน

พวกเขาเลือกที่จะก ลั้ นมันเอาไว้แต่มันไม่แน่เสมอไป บางครั้ง

พวกเขาก็กลั้นไว้จนย า กที่จะทานทน “เรามีเวลาอุ้มลูกนอน 6 เดือนแรก” หลังจากนั้น ..

“เค้าจะนอนได้เอง เรามีเวลาอุ้มลูกเดินแค่ 1 ปีแรก”

หลังจากนั้น… เค้าจะเ ดิ นได้เอง

“เรามีเวลากอดลูกเ ล่นได้นานๆ แค่ 2 ปีแรก”

หลังจากนั้น… เค้าจะไม่ย อ มให้กอดนานๆ

“เรามีเวลาพูดให้ลูกฟังตลอดแค่ 3 ปีแรก”

หลังจากนั้น… เค้าจะไม่ฟั งเราพูด

“เรามีเวลาอยู่กับลูกตลอดได้แค่ 10 ปีแรก”

หลังจากนั้น… เค้าจะไม่ยอมอยู่บ้านกับเรา

และอยากอยู่กับเพื่อน.. มากกว่าเรา

“เรามีเวลาดูแลลูกได้แค่ 15 ปีแรก”

หลังจากนั้น .. เค้าอาจไม่อยากให้เราดูแลเค้าอีก และอยากมี “ชีวิตของเค้าเอง..!”

ผ่านไป 30 ปี หลังลูกเกิด เราอาจจะไม่ได้เจอลูกอีก เพราะ “เวลา” ของคนใดคนนึง..อาจหมดลง

ทำทุกๆ วัน ที่อยู่กับลูกให้มีค่ า เพราะ.. “เวลา” นั้น

ผ่านไปอ ย่ า งรวดเร็ว “ชีวิต สั้ น” แต่…“ความรัก” และ “ความผูกพัน” นั้นยาว…

 

ขอขอบคุณบทความจาก : นุ ส น ธิ์ บุ ค ส์