จน “ย ากลำบาก” แค่ไหนก็อย่ าทำแบบนี้กับใคร (จริงมาก!)

คนเราเกิดมาในครอบครัวที่ต่างกัน ฐานะต่างกัน

บางคนมีมาก บางคนมีน้อย บางคนเกิดมาอยู่สุขสบาย

บางคนกลับต้องดิ้นรนเพื่อเอาตัวรอดในแต่ละวัน

แต่ถึงแม้จะต้องเกิดมาลำบากแค่ไหน

ก็ไม่ควรเอาความจนเป็นข้ออ้ าง เพื่อที่จะไปเอาเปรียบคนอื่นที่มีมากกว่า

อย่ๅใช้ “ความจน” เป็นข้ออ้ าง

ต่อให้ “ไม่มี” แค่ไหน ก็อย่ าโก ง คนอื่น

ต่อให้เป็น “หนี้” ก็ต้องหาทางจ่ ายคืน

ต่อให้ “รวย” ก็อย่ าได้ดูถูกคนอื่น

ต่อให้ “ลำบๅก” ก็ต้องเป็นคนดี

ต่อให้ “ทุ ก ข์” ก็อย่ าทิ้งคุณธรรม

ต่อให้ “ใครหลอ ก ใช้” รู้อยู่แก่ใจ..ก็พอ

ต่อให้ “ใครดูแคลน” ไม่จำเป็นต้องโกรธ

ต่อคนที่มี “พระคุณ” อย่ าเ น ร คุณท่าน

ต่อคนที่ “เคารพนับถือ” ยกย่องอยู่ในใจ

มนุษย์เกิดมาต้องการสังคม จงปรับตัวเข้าหาคนอื่น

ไม่ใช่รอให้คนอื่นปรับตัวเข้าหาเรา

ไม่มีใครอยู่คนเดียวบนโลก

อย่ า เอาตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางของทุกสิ่ง

จงเปิดใจและเข้าใจคนอื่นให้มาก แล้วจะอยู่ร่วมกัน

ได้อย่างมีความสุข อยู่กับมิตร จริงใจให้กันมากหน่อย

อยู่กับเพื่อนร่วมงาน ลดความ อิ จ ฉ า ลงบ้าง

อยู่กับเจ้านาย เพิ่มความเคารพ ลดการ ป ร ะ จ บ ส อ พ ล อ

อยู่กับลูกน้อง เพิ่มการชี้แนะ แทนคำด่ าทอ

ย ามปกติต้องรู้อดทนและมีความจริงใจ

เมื่อใดที่เจออุปสรรค…

จึงมีคนอยากยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ

ทิ้งอะไรก็ทิ้งได้ อย่ าทิ้ง มโนธรรม

ทิ้งอะไรก็ทิ้งได้ อย่ าทิ้ง ความมุ่งมั่น

ต่อให้จน ก็อย่ าเป็น มิ จ ฉาชี พ

ต่อให้ย าก ก็อย่ าขายเพื่อน

ต่อให้ทุ ก ข์ ก็อย่ๅทำผิ ด ก ฏ ห มาย

ต่อให้เหนื่อย ก็อย่ าปัดภาระหน้าที่

มีวาสนาอย่ า เส พ สิ้นหมดวาสนา ทุก ข์เกิด

มีอำนาจอย่ าใช้หมด หมดอำนาจจะถูกเอาคืน

วาสนาคงอยู่เพราะรู้ถนอมรักษๅ อำนาจคงอยู่เพราะรู้อ่อนน้อม

อำนาจและวาสนาในโลก เกิดขึ้นได้กับทุกคน

แต่ใช่ว่าทุกคนจะรู้รักษๅ เกิดง่ายคงไว้ยๅก หากสิ้นความดี

เป็นคนได้เพราะใจสูง อย่ าทำอะไรที่ต้องละอายแก่ใจ

ตอนนี้ไม่ละอาย วันหนึ่งจะรู้สึกเสี ยใจไปตลอดชีวิต

ตามสำนวนที่ว่า.. “ซื่อกินไม่หมด คดกินไม่นาน”

คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะทำได้

เพราะฉะนั้นจงเลือกทำแต่สิ่งที่ถูกต้องดีงาม อย่ าให้ใครมาว่าเราได้

 

ขอขอบคุณ : นุสนธิ์บุคส์